P-E-R-F-E-C-T-O

Perfecto, increibél, obra mestra, matricula de honra, impresionante, inigualabél, magnífico, fodidamente bo… todo valdría para referirse o concerto de onte pola noite. SLIPKNOT ó mellor grupo do puto mundo, fixo o mellor concerto da miña vida. Deixáronse de especular e ofreceron a súa mellor versión no escenario. Increibél. Volcáronse con tódolos siareiros desprazados, destrozando con sons increibéls  que so é capaz de facer Slipknot,  e o público respondeu con creces, ofrecendo a mellor versión dun concerto.

O concerto tratábase dun pequeno festival de tres grupos: Children of Bodom, Machine Head e Slipknot. Este “festival” comenzaba ás 19h. E aínda que todo o mundo poda pensar que os concerto son coma na Galiza, que cando pon ás 19h refirese ás 20h, neste caso non, os alemáns (Austriacos) son moi puntuais, e ás en punto xa comenzara o concerto. Eu e o meu gran amigo Andrés (Ourense, GZ), entramos o estadio sobre ás 19.10h, xa que nos arredores do recinto facía menos 2 grados (insufrible). Despois de entrar tan só poidemos escoitar 4 cancións de Children of Bodom, aínda que causou unha gran sensación en nós e en todo o público (tiña razón Rodrigo). Polo que ás 19.30 xa rematara o primeiro grupo. Despois un cuarto de hora de parón (porque carallo na Galiza tardan tanto en trocar os instrumentos), comenzou o segundo grupo, Machine Head, deixaron un bo sabor de boca en xeral, particularmente, moito ruido e pocas noces, quixeron romper con todo pero non o conseguiron, estivo moi ben o concerto pero esperaba moito máis, ademáis das inumerabéls chamamentos feixistas cara o público máis xoven. Despois de tocar aprox. hora e media, e tras outro breve descanso saíu o rodo o mellor, o insuperabél, o mellor grupo da actualidade, o que non vive de rentas, o que o da todo en tódolos concertos…SLIPKNOT. Dende ese momento o éxtasis correu polas veas de todos, eu particularmente volvinme tolo, comencei a berrar, saltar a bailar…nunca sudei tanto na miña vida.

Que pasada! Foi grandísimo…non sei que máis podo dicir…se aínda non os quedou claro de que moi o mellor concerto do puto mundo é que ou non me explico ben o carallo apréndede a ler.

Datos negativos: T-MOBILE feixistas, regalaban tapones antes de entrar o concerto. E que non levei carama de fotos…unha pena.

Aquel que queira ir a un concerto de Slipknot que conte conmigo, onde sea, dame igual.

ALL HOPE IS GONE

KOFOLA

Kofola é unha tradicional bebida comunista de sabor a cola moi famosa nos paises do leste (Slovakia, Polonia, República Checa). Si, Kofola é unha bebida creada polos comunistas e que tivo un éxito increibél nos anos 70’s ou 80’s. A partires do ano 1989 desapareceu do mercado, pero dende o ano 2000 volveu o mercado con moitísima forza, ata tal punto que o seu prezo é moi superior o prezo dos seus rivais coma Coca-cola ou Pepsi, e aínda así é consumida moito máis.

O sabor de Kofola é diferente o das anteriores, senón estas acostumado a bebelo o comezo o seu sabor é extraño, non estás habituado, pero despois de beberte uns vasos comenzas a notar o seu sabor único de un tempo mellor, e no que non importaba tanto os beneficios senón era máis importante a vidas das persoas. Para un Non consumidor coma min do sabor de cola, prefiro claramente o sabor da Kofola antes que calqueira outra marca.

Aínda que pareza extraño, é díficil encontrar lugares que véndanche Coca-cola ou Pepsi, aquí está establecido que Kofola é o que a xente quere e necesita e por eso é vendida ata nos lugares máis insospeitados.

Sen moitas novidades

Hoxe é on gran dia de Slipknot, en Viena, onde todo o mundo comeza a estar totalemente tolo, incluído eu. Ademáis maña sábado teño unha excursión a unha vila da República Checa, onde Napoleón conseguiu a súa victoria máis importante. Está excursión sae ás 7.45 am de Druzba, polo que tendrei que levantarme moi cedo. A cousa complicase un pouco cando o concerto de hoxe rematará sobre as 3am (son tres grupos) e teño que coller un tren para voltar a Bratislava e durmir unhas horas…. é unha loqueada, pero para eso son erasmus non si?

A parte de estar bastante nervioso polo concerto, tamén teño que diciros que xa merqueí o billete de volta a Bratislava para o dia 13 de Xaneiro, facendo Porto-London-Bratislava. Polo que estareí un mes enteiro na Galiza, BÓTANDO DE MENOS AS TERRAS ESLOVACAS.xD.

Como última novidade comentar que onte festexamos a festa do Verán (Summer Party), unha toleada pero a nosa vida é así. Eu non o dín todo pero quedan en fotos os detalles da festa. Espero que os gusten….

Ugio e Giana en Liberdade!

Neva en Bratislava

Unha das cousas máis esperadas por todos… onte cumpríuse o obxetivo.  Estou a falar da Neve, algo impensabél para min, e imaxino que para a maioría de vos, porque coma min e moi díficil que na nosa cidade neve. O principio custoulle un pouco arrancar, pero unha vez postos foi coser e cantar…nevou como mandan os canonés.

Tíchades que ver a cara de asombro da maoría da resi, increibél, iba polo corridor totalmente feliz e a xente me dicía: ¿de verdade é a túa primeira vez? (que mal suena esto…) e eu contestaba si son virxen. A xente flipaba, non o podia creer, e algo impensable para eles… xente coa que case nunca falo dabanme dous bicos e a noraboa. xDD.

Por último agradecer a Kuba que baixou conmigo ás 3 da maña a sacarme unhas fotos. Foi fodidamente excitante.

Alone

Despois de case dúas semanas con visitas procedentes de Vigo ou Romanía, agora estou só. Faise raro, xa estaba acostumado a ter xente coñecida todo o día furulando de aquí para alá, pero aínda así é necesario estar só, xa non por necesidade (para estudar e facer traballos… que teño uns cantos) senón para vivir a miña propia experiencia Erasmus como é debido.

A verdade é que estou contentísimo que viñeran a verme, pero é necesario voltar a vida real.

Das dúas últimas visitas, teño poucas cousas que dicir, xa que prácticamente sabedes todo (Queimada, Budapest, Viena…) e o demáis simpremente ver a cidade e saír de noite.

Po último, agradecer a tódolas persoas que viñeron a verme e invitar a tódolos que queiran ver estas grandes e fermosas terras eslovakas.

Kuba Małecki (my brother)

Parece mentira que aínda non lle facera un post o meu irmán polaco (irmán branco) chamado Kuba Malecki, compañeiro de habita de Ersin e meu. Que contar de Kuba? pois simpremente é a mellor persoa do mundo (forá da Galiza), que grazas a él mellorou considerablemente o meu inglés e a miña forma de ver a vida.

Kuba é un rapaz nado en Poznan, onde vive e estudia, que está de erasmus por só un cuatrimestre (unha merda) coa súa noiva (Basia) que vive a dúas portas da nosa, e que é un experto en glaciares xa que é o tema do que fai a súa tesis de fin de carreira de xeografía. Está é unha forma moi rápida de describirlo.

Calqueira persoa que coñece a Kuba só ten palabras de eloxios hacia él, todolós erasmus e as miñas visitas quedaron prendidos do meu amigo. Teño que darlle as grazas xa que grazas a él todo resulta moito máis doado. E é foi facil convivir nunha habitación de tres persoas con tres increibéls rapaces, así é todo máis simpre. Tamén destacar do papel que xoga a súa noiva na súa vida, é unha moza increibél, divertida e simpática, e que sempre gustache encontralo polo corridor e disfrutar da súa compañia e conversa.

Por último é dificil pensar que posiblemente despois de xaneiro non o voltes a ver na túa vida, non só él, senón tódolos erasmus en xeral, e en particular os que só están aquí por un semestre. Unha pena, pero asi é a vida. Aínda que algunha visita a súa cidade caerá seguro, e espero (despois de comerle moito a cachola) que tamén veña él a Galiza.

Viaxe a Budapest

O pasado fin de semana estiven en Budapest, pero nesta ocasión non foi cos meus amigos erasmus, senón que fun coas miñas visitas (Rebeca, Dani e Miguel) e ás de Cris (tamén eran tres).

Aproveitando co luns 17 foi festivo (este país ten demasiados festivos) estivemos todo o finde na capital húngara, a que só coñecia de antemán eu. O viaxe comezou en tren, tres horas de traxecto e uns 16 euros ida e volta, que o collimos bastante cedo para chegar alí a unha hora decente para comezar ver a cidade (ás 16h xa é de noite). Unha vez chegado a cidade, e deixado as cousas no Caminito Hostel (situado a escasos metros do rio por un prezo de 13 euros a noite), comenzamos visitando os sitios máis típicos da cidade: Parlamento, Bastión dos pescadores, Palacio Maygar, Ponte das cadeas, Ópera, Basílica… todo isto de noite, perfectamente iluminado e que aínda daba moita máis impresión. A nota negativa deste primeiro día foi o frio que poido alcanzar a friolera dos 2-4 grados. Para rematar a noite buscamos un lugar tranquilo para tomar unha cervexa e marchar para cama.

O día seguinte, levantamosnós moi cedo (check-out ás 10am) e fomos a deixar as maletas a estación de tren e así visitar máis doado a cidade. Visitamos: a praza dos heroes, un parque increibél, museu nacional húngaro, o mercado… non deixamos ningunha cousa que ver.

A verdade é que foi un viaxe que resultou perfecto, fixemos todo o que o mundo quería, con tranquilidade, perfecto. Ademáis para min tivo un motivo especial polo cal foi unha viaxe fantástica, e non é outro que ver a miña cidade favorita xunto con Rebeca, e servirlle de guía.

Queimada no cumple de Cris

Onte festexamos o cumple de Cris (Galiza) cunha queimada en toda regra. É evidente que non é o mesmo ca na terra, pero aproveitando que mandáronme unhas botellas de auga ardente e que unha galega estaba de cumpre que mellor momento para utlizalas.

Todo comenzo na busca e captura dun recipiente de barro, pero non caíu esa breva, asi que optamos por mercar o recipiente máis barato e grande que encontramos, que resultou ser de metal (imanixade como rematou). Despois de mercar o mítico: grans de café, limón, laranxa, azúcre… preparamonós para facela.

Resultou bastante compricada facela, xa que o corridor é moi pequeno, e nunha habitación tampouco podíamos, na rúa facía demasiado frío, ademáis do Preukas (o señor que vixila a resi)… o final optamos por facelo preto do ascensor.

Despois de ler o conxuro e de xuntar a bastante xente da resi (eramos máis de 30) comenzamos a facela (bastante compricado), a bebela e festexar o cumple de Cris. Tarta e regalos non faltaron na festa de cumpreanos, cánticos en galego, espanhol, ingles e polaco e todos moi contentos. A festa terminou, coma sempre, no Casey’s, dándolo todo, tiñades que ver o meu curmán Dani, dándolo todo.

Feliz cumpreanos Cris!

O final todo saíu perfecto, todos quedaron contentísimos menos os espahois xa que non podían entender como eles non coñecían iso, e cando os outros erasmus preguntabanlle non podían contestar, polo tanto dobré (slovak language) triunfo.

Viaxe a Istambul

Amigos, señores, coñecidos, familiares… ISTAMBUL! Onte mercamos (eu máis outros erasmus) os billetes a unha das cidades máis impresionantes do mundo. O viaxe será dende o 16 de febreiro ata o 20 do mesmo mes.

É fodidamente perfecto xa que o meu compañeiro de habita (Ersin) xa estará de volta antes desta data polo que teremos o privilexio de ter un guía personalizado.  Por unha parte é un beneficio, aínda que por outra é unha pérdida moi importante para min, como para Druzba ou para Bratislava.

Pois eso, xa teño mercados os billetes polo módico prezo de 38 euros con SkyEurope, un voo directo.

Agora Rodrigo xa non podrá mentirnos máis sobre Turquía, xa que intentarei averiguar a cual gueto foi. Outro destino mítico que ábrese nas miñas máns grazas a vivir nunha cidade coma esta. Aínda que faise moi raro ter mercado dous billetes para Estocolmo e Istambul para o mes que ven…e aínda non ter o de volta para Bratislava.xD.