Visitas

Nas últimas semanas, como todos sabedes, tiven bastantes visitas. A primeira foi dos señores Xacobe Peleteiro e “Pajarito” Ferinho, a segunda foi Rebeca e a última da parella Josiño-Raquel. Cada cál distinta, pero a súa vez interesante. O primeiro que quero dicir é que estou moi agradecido a todos, xa que moitísima xente viu a visitarme e os que non viñeron foi porque non puideron, así que sen poñernos melancólicos, moitas grazas a todos, significa moito para min.

Peleteiro e Pajarito disfrutaron gastronómicamente da cidade, acompañada por un tempo horribilus que fixo neses días, fixo que non puideramos percorrer toda a cidade, mágoa que viviran a noite eslovaka dende o punto de vista do Sr. Galego, non por estar con él, senón porque non disfrutei da súa compaña. Foi un pracer terlos aquí, aínda que pajarito necesita un curso acelerado de cervexa.

A parella de ouro, coa cal compartín unha viaxe magnifica por terras serbias e rumanas, puideron disfrutar da forza do Slovan Bratislava en live (encontro de Hockey), ademais de coñecer o museo nacional eslovako, onde apreciaron ás súas obras con clase. Encantado da súa visita, pero os burgueses cataláns teñen que comezar a disfrutar da noite, que estanse convertendo en avós. A idade pasa factura…

Pd: ás críticas constructivas buscan replica para fomentar a entrada do blog.xD.

Graduación e Cea 2009

O vindeiro 8 de Maio celébrase o acto de graduación da facultade de Económicas e Empresariais da Universidade de Vigo, despois do acto, a cea de rigor. Aínda que non remato os estudos este ano (lamentábelmente), si que vou estar presente no acto, xa que é un dia para poder disfrutar cos amigos da facultade e que posiblemente lembres o resto da túa vida.
Polo tanto o dia 6 de Maio collerei un avión (máis ben 3 avións, Bratislava-Milan-Girona-Oporto) e volteria a Bratislava o martes dia 12 de Maio. Casi unha semana para poder disfrutar de todo o mundo.

Miss Rebeca Santos II

O mesmo titulo para o mesmo final. A visita de Rebeca a terras eslovakas foi moi similar a anterior, xa queda lonxe o mes de novembro, aínda que nesta ocasión poidemos disfrutar máis o un do outro. Pero sempre é o mesmo, chega, estamos xuntos e xusto cando mellor estas, nese intre… tense que ir. Inxustiza?¿ Non, así é a vida.
Unha semana non foi suficiente (nunca ó é), pero chegou para  poder viaxar a Praga, Dresden e Viena. Dous dias en cada cidade, e cada dia mellor co anterior. Disfrutar das cousas cando tes a mellor compañeira de viaxe o teu carón sempre é moi doado, e aínda máis se admiras e queres a esa persoa.

Unha viaxe inesquecible, a primeira xuntos para nós, e con todo o meu corazón espero que non sexa a última. A primeira de moitas… a viaxe máis especial da miña vida.

Sempre escribo en referencia o último viaxe  realizado como o mellor da miña vida, son todos distintos e diferentes, cidades máis bonitas ou máis peculiares, pero moitas veces o que fai que todo sexa tan especial é a persoa que comparte o teu viaxe contigo, agora xa sei quen é esa persoa, a persoa que todo o que toca… convértese en ouro. Unha cidade coma Viena, a cal fun unhas oito veces, nunca a mirara como cando estiven contigo. Eso non ten prezo.

Grazas por compartir a túa vida conmigo, grazas por facer este viaxe conmigo, grazas por todo.